More servicesWindows Live
HomeHotmailSpacesOneCare
 
MSN
Sign in
 
 
Spaces home  wellcome toPhotosProfileFriendsMore Tools Explore the Spaces community

โกโก้

View spaceSend a message
Occupation:
Age:
เด็กนิติศาสตร์ ม.รังสิต
เค้กวันเกิด สเปซนี้เป็นไงบ้างเอ่ย ดีหรือป่าวอะ  มีอะไรต้องปรับปรุงแก้ไขมั่งน๊า ช่วยๆกันแสดงความคิดเห็นหน่อยนะครับเด็กหญิง
  • July 30 6:58 PM
      โน้ตขอขอบคุณทุกคนมากมายเลยนะครับ ที่เข้ามาเยี่ยมชมสเปซของผม โอกาสหน้าเชิญใหม่อะนะ แลบลิ้น 

wellcome to

DEK NITISART RSU
July 04

อยากเขียนกลอนให้อ่านอะทำไมหรอ

มุมเตือนสติ

           คนไม่สู้จะรู้ได้หรือไม่                อนาคตเป็นอย่างไรรู้ด้วยหรือ

หากวันนี้ไม่เร่งทำรีบลงมือ                  ภายหน้าคืออับจนสิ้นหนทาง

   จะคิดทำวันพรุ่งนี้ทำไมเล่า          คนอื่นเขาได้ดีหัดดูบ้าง

จงเร่งทำอนาคตไม่เลือนลาง                    แสงสว่างจะเคียงข้างความตั้งใจ

    ไม่มีวันใครทำดีแล้วได้ชั่ว           แม้จะนานก็ยังชัวเป็นวิสัย

ทำความดีใครไม่เห็นชั่งประไร            รู้คนเดียวอยู่ในใจตนก็พอ  

 

              มีความรู้หากใช้บ่อยจะได้ผล           ความอดทนหากใช้คล่องไม่ชิบหาย 

    มีสติก่อนจะทำไม่วอดวาย            มีปัญากำลังกายไม่ใช้เลย

                  ความขยันหมั่นใช้ได้ดีแน่          ความท้อแท้อย่าปล่อยไปอย่างนิ่งเฉย

ความโง่เขลาอย่าเฝ้าเก็บจนชินเคย        ความดีเอยจงรีบหาอย่ารีรอ

ความประหยัดต้องเคร่งครัดใช้ให้มาก       อย่าคิดอยากทนงตัวมันบัดศรี

               อย่าคิดโลภแสวงหาสิ่งไม่ดี         จงรีบมีคำสอนพ่อ  ความพอเพียง 

 

             ทำไม่ได้จะฝืนใจทำไมเล่า          จงผ่อนหนักให้เป็นเบาดีกว่าไหม

ค่อยค่อยฝึกค่อยค่อยหัดค่อยทำไป      จะรวบรัดฝืนฝ่าไปทำไมกัน

 จงนับหนึ่งนับสองไปเรื่อยเรื่อย        ถึงจะเฉื่อยช้าไปก็ถึงฝัน

        หากข้ามไปนับสิบเลยล้มเหลวพลัน        ก็เป็นอันเริ่มหนึ่งใหม่อีกเหมือนเดิม

   ทุกทุกอย่างมีขั้นตอนไปสู่ฝัน        จงเรียนรู้ตั้งมั่นแสวงเสริม

   อยากได้ดีจงใคว่คว้าหาเพิ่มเติม     จะคิดเริ่มตอนนี้ไม่สายเลย

 

คงหมดสวยหากฟ้าไร้ดาวเคียงคู่      คงหดหู่หากปลาไม่มีน้ำ

            คงไร้ค่าหากคนหมดพยายาม            คงต้องปรามหากบัณฑิตไร้คุณธรรม

        คงไม่ดีหากคนรวยหวังแต่ได้        คงไม่ใช่หากจนแล้วยังมัวซ้ำ

     คงไม่เหมาะอยากได้ดีไม่คิดทำ        คงต้องย้ำหากทำแล้วมันไม่ดี

   คงต้องเรียนถ้าอยากมีความรู้          คงต้องดูตัวอย่างที่ไม่บัดศรี

             คงต้องหาประสบการณ์เพิ่มทวี        คงเหล่านี้  เพื่อตัวเอง  ไงเพื่อนเอย

 

มุมกำลังใจ

   ในบางครั้งที่ตัวเราไม่คาดฝัน         ตรงจุดนั้นตัวเราอาจเข้าถึง

         แต่บางสิ่งที่เราคิดคาดคนึง            อาจไม่ถึงจุดหมายตรงปลายทาง

 

      พยายามเท่าใดแค่ไหนเล่า        ถึงจะทำให้เราถึงจุดหมาย

 บอกตัวเองว่าไม่ยากมากเกินไป      คำปลอบใจนี่แหละให้พลัง

 

          ใครว่าฝันนั้นมีทางสิ้นสุด         แม้สมุทรขอบฟ้าที่กว่างใหญ่ 

 เปรียบกับฝันมันมีค่าน้อยเกินไป       ฝันยิ่งใหญ่กว่าฟ้าจักรวาล

 

ทำทุกอย่างก็เพื่อความมุ่งหวัง    ทุ่มพลังตั้งใจไม่อดสู

  แม้ความหวังยังน้อยนิดก็เฝ้าดู        เพื่อให้รู้ทำไปแล้วได้อะไร

 

           ไม่มีใครทำอะไรแล้วไม่ท้อ           จงมุ่งก่อเพื่อให้เกิดประโยชน์ผล

       ตั้งใจบ้างท้อบ้างต้องอดทน            เพื่อฝึกฝนให้เป็นคนที่สมบูรณ์

 

  กำลังใจนับแสนที่มอบให้           สู้หนึ่งใจในตนคงไม่ได้

แม้หลายแสนกำลังใจให้มากมาย     หากไร้ใจในกายก็อับจน

 

           ทำอะไรไม่ได้ดีเลยสักอย่าง            ควรอายบ้างหากเขาว่าไม่เอาไหน

           หรือคิดเพียงเสียงอีกาไม่สนใจ           เสียงกาไซร้คือหน้าต่างช่องทางเดิน

 

         หลายครั้งที่ชีวิตคิดผิดผิด             หลายครั้งที่ชีวิตอยู่ในความฝัน

  หลายครั้งที่เอาชีวิตเข้าเดิมพัน         หลายครั้งที่สิ่งนั้นไม่ได้มา 

 

มุมผ่อนคลาย

          รักอันใดยิ่งใหญ่กว่ารักพ่อ         รักอันใดเปรียบเท่าพอรักของแม่

        รักอันใดจะเหมือนครูคอยดูแล        รักอันใดผูกพันแท้เหมือนเพื่อนเรา

  รักกับแฟนแม้เนินนานยังเลิกจาก        รักกับกิ๊กถึงง่ายมากใจยังเศร้า

 รักกับแฟนคนอื่นเขาเจ็บไม่เบา        รักกับคนไม่รักเราเจ็บเท่าตัว

       รักคนอื่นให้นึกรักตัวเองบ้าง        รักรุ่นน้องเสียงอย่างน่าปวดหัว

           รักรุ่นพี่คอยชี้นำเราได้ชัว                รักมั่วมั่วไม่คิดกลัวโรค เอดส์ ไง (อิอิ)

 

         ยามที่ฉันนั้นเหงาและเศร้ามาก        เป็นยามที่ฉันอยากแต่งกลอนเล่น

  อยากให้เพื่อนได้อ่านคลายลำเค็ญ        อยากให้เห็นว่าเรานั้นยังใกล้กัน

     เพื่อนเคยเหงาเคยเศร้าบ้างไหมหนอ      หากเพื่อนเหงาโทรมาล้อเล่นกับฉัน

ฉันจะช่วยคลายเหงาให้หายพลัน   จนเพื่อนนั้นสนุกสุขสบาย

     แม้ห่างไกลเว็บไซต์นั้นยังเชื่อมต่อ    ฉันจะขอส่งกลอนไปไม่ขาดสาย

     เพื่อผูกพันเพื่อนกับฉันจนวันตาย         ขอเถอะขอช่วยไม่ได้  คือเรื่องเงิน

 

              สิ่งใด        ที่คิดไว้                ขอให้ได้              ดั่งใจหวัง

             จิตใจ        คือพลัง                 ที่ช่วยสร้าง         ให้แข็งแรง

         สุขใด        ใหญ่กว่ารัก               หากอกหัก        ต้องเข้มแข็ง

       ความรัก        ราคาแพง              แต่ฉันแบ่ง          ขายให้เธอ

   อยากบอก        ให้รู้ว่า                ยังห่วงนะ          รักเสมอ

                    คนเขียน     ไม่ได้เพ้อ                 แต่ละเมอ           เขียนขึ้นเอง (555)

  

       ดอกกุหลาบสีแดงสวยเจิดจ้า           คงไร้ค่าหากเปรียบกับรักของฉัน

รักฉันมากกว่ากุหลาบดอกละพัน        รักฉันนั้นมอบให้เธอได้สบาย

     กุหลาบนั้นพอนานวันก็ห่อเหี่ยว         แต่รักฉันยังยึดเหนี่ยวเธอไม่หาย

       ถึงเวลาต้นกุหลาบมันก็ตาย          ต้นรักฉันจะเคียงกายเธอต่อไป

 

หากวันใดตัวเธอนั้นอ่อนล้า         ฉันจะพาเธอไปให้ถึงฝัน

    หากวันใดตัวเธอนั้นลืมกัน          แต่ตัวฉันจำเธอนั้นได้ขึ้นใจ

    เธอรักใครชอบใครไม่เคยว่า      ขอให้อย่าอกหักตลอดไซร้

     อยากให้เธอเก็บคำว่าห่วงใย            ของฉันนั้นตลอดไปนานแสนนาน

 

เธอรักใครอยากได้ให้คนหา          อย่ารีรอคงไม่ช้าก็สมหวัง

ความรักเป็นกำลังใจให้พลัง                ทำทุกอย่างสำเร็จได้ด้วยตั้งใจ

หากเธอเหงาเธอเศร้าเธอโดดเดี่ยว         ฉันคนนี้ขอยุ่งเกี่ยวช่วยได้ไหม

ไม่ว่าเธอจเสียใจมาจากใคร              ฉันคนนี้จะเคียงใกล้คอยดูแล

 มุมนี้แค่หวังเล็กๆ

เธอคนนั้นฉันแอบมองอยู่ข้างหลัง  เธอสวยทั้งกิริยาวาจาใส

             เวลาเห็นเธอแล้วมันอุ่นใ         แล้วเมื่อไหร่จะได้นั่งใกล้ใกล้เธอ

 

           เธอรู้ไหมว่าในใจฉันก็คิด      แต่มันติดตรงใจเธอไม่ค่อยสน

  แอบมองแล้วแอบมองอีกจนสุดทน     หากเธอรู้เธอคงบ่น  มองทำไม

 

               เมื่อไหร่หนอจะมีคนสนใจบ้าง     มันเลือนลางเศร้าสร้อยและหงอยเหงา

   หากมีคนเริ่มต้นกับตัวเรา          จะขอเฝ้าครองรักตลอดกาล

 

    ได้แค่คิดแอบปลื้มเธอคนนั้น        ทุกทุกวันได้มองแล้วก็สดใส

   เธอไม่มาขาดเรียนสักวันใด             นั่งเรียนไปไร้อารมณ์ที่จะเรียน

 

แล้วเมื่อไหร่เธอจะมองหาฉันบ้าง        หรือว่าฉันนั้งห่างมองไม่เห็น

หรือว่ามันเป็นเรื่องไม่จำเป็น             หรือว่าเห็นฉันแล้วน่ารำคาญ

   

     ขอสักวันได้ไหมยิ้มให้ฉัน           แค่เพียงวันละนาทีทำได้ไหม

ถือซะว่าช่วยคนอื่นให้ดีใจ                ถึงลับหลังคิดยังไงฉันไม่แคร์

 

     มันเป็นช่วงตัดสินใจใช่ไหมเล่า        มันเป็นช่วงตัดคนเก่าจริงหรือไม่

 มันเป็นช่วงคนใหม่มาเอาใจ             ช่วงนี้ไหมที่ต้องเลือกใครสักคน

 

  เธอรู้ไหมว่ามีใครสักคนหนึ่ง          เป็นคนซึ่งแอบห่วงใยเธอเสมอ

เธอมีสุขฉันก็สุขกับตัวเธอ           แค่เดินผ่านให้ฉันเจอก็ชื่นใจ

 

ความในใจที่มีใครแอบคิดถึง        เป็นคนซึ่งธรรมดาไม่หรูหรา

                 มีบางสิ่งที่เร้าร้อนในอุรา        เพราะไม่กล้าเผยออกมา  เพราะอายเธอ

 

 
     

ใครบางคน  

   
 

ไม่ว่าฉันจะเป็นใครในวันนี้

ช่วยบอกที่เธอจะรับฉันได้ไหม

ฉันไม่ใช่คนวิเศษเหนือใครใคร

แต่ฉันไม่เคยหลอกใครก็แล้วกัน

 

ถึงตัวฉันจะไม่ใช่คนใกล้ชิด

ไม่สนิทเหมือนคนอยู่ทางนั้น

รู้ตัวดีว่าไม่ใช่คนสำคัญ

แต่ชั่งมันเธอหลอกฉันไม่เป็นไร

 

ยิ่งคบนานยิ่งนับวันเริ่มถดถอย

รักของฉันนั้นเกินร้อยไม่จางหาย

พูดถึงเธอคิดแล้วมันน่าน้อยใจ

เธอนั้นไม่เคยรักใครจริงสักคน

 

หลายหลายครั้งที่ฉันนั้นโทรหา

เธอนั้นบอกฉันโทรมาแล้วชอบบ่น

แต่ตัวฉันก็ยังรักด้วยอดทน

เธอไม่สนเพราะเธอไม่เคยรักจริง

 

ถามตัวเองว่าทำไมทำอย่างนี้

ทั้งรู้ดีว่ากำลังจะโดนทิ้ง

แต่ยังฝืนดันไม่ยอมรับความจริง

สมควรแล้วที่ทุกสิ่งโดนเธอทำ

 

ทุกทุกวันที่ฉันได้คุยกับเธอ

คิดเสมอเธอไม่รักคอยตอกย้ำ

ฉันทำดีแต่สุดท้ายได้เวรกรรม

สุดจะช้ำมีรอยดำติดหัวใจ

 

คบกับฉันได้อะไรฉันไม่รู้

เท่าที่ดูเธอนั้นคงทนไม่ไหว

หักอกเราเขาคงได้ความสะใจ

แล้วฉันละได้อะไรลองคิดดู

 

ถามว่าฉันนั้นโง่ใช่หรือเปล่า

หรือว่าเก๋าทำเป็นเท่ไม่รับรู้

หรือว่าเห็นโลกเป็นสีชมพู

แต่สุดท้ายต้องอดสูเธอไม่แคร์

 

ที่ฉันรักเธอคนเดียวเธอรู้ไหม

เพราะฉันท้ากับหัวใจไม่ยอมแพ้

คนรักเดียวไม่ใช่คนที่อ่อนแอ

ที่ยอดแย่คือหัวใจในกายเธอ

 

อารมณ์ดีเมื่อเธอได้เจอคนนั้น

แล้วเจอฉันเธอก็ยิ้มให้เสมอ

พอคนนั้นวันไหนเธอไม่เจอ

เธอนั้นเก้อไม่เห็นฉันในสายตา

 

เขาไม่สนว่าเธอนั้นเป็นอย่างไร

แต่ฉันไม่ลดคิดถึงและห่วงหา

ฉันรู้ดีว่ารักเราหมดเวลา

คิดเสียว่าที่ผ่านมาเราเพื่อนกัน

 

 

 
   

ความรู้สึกที่ได้ไปแนะแนวน้องที่อุบล หุหุ 

   
 

ไปโครงการพี่ช่วยน้องในครั้งนี้

ได้มอบแต่สิ่งดีๆมีความหมาย

มอบความรู้ให้น้องล้วนมากมาย

ทุกทุกเรื่องช่วยใด้ด้วยเต็มใจ

 

แม้เส้นทางจะยาวไกลเท่าใดเล่า

แต่พวกเราไม่เคยคิดจิตหวั่นไหว

ไปครั้งนี้ไปช่วยให้กำลังใจ

ให้น้องได้สู้ต่อไปในการเรียน

 

ไปแนะแนวที่อุบลตื่นเต้นมาก

เพราะเคยคิดอยากไปไม่เคยเปลี่ยน

พอไปเจอน้องน้องที่โรงเรียน

ทุกคนเพียรขยันต่างทำงาน

 

แนะแนวที่ราชประชาสามสิบสอง

และมีของแจกให้สนุกสนาน

เล่าเรื่องเรียนให้น้องฟังด้วยชำนาญ

วิชาการก็มอบให้ไม่ปิดบัง

 

น้องทุกคนล้วนแต่กล้าแสดงออก

ตอนพี่บอกก็คอยถามไม่หยุดหยั่ง

น้องสนใจนั่งนิ่งตั้งใจฟัง

ทำให้เรามีพลังสู้ต่อไป

 

ประทับใจตรงที่น้องสนุกสนาน

ทำให้งานก้าวไปอย่างสดใส

พี่กับน้องล้วนผูกพันด้วยหัวใจ

สิ่งเหล่านี้คงจำไปตลอดกาล

 

เราเตรียมงานหลายวันอย่างเหน็ดเหนี่อย

 แต่ก็ทำไปเรื่อยเรื่อยจนพ้นผ่าน

เตรียมทั้งเกมทั้งด้านวิชาการ

ทั้งเรื่องการประสานงานในการทำ

 

ถึงจะเหนื่อยแต่ใจก็ไม่ท้อ

ขอสู้ต่อให้ดีจนเลิศล้ำ

เพื่อให้น้องได้รู้จริงนำไปทำ

ทั้งยังคอยชี้นำให้ทำจริง

 

การแนะแนวครั้งนี้ถูมิใจนัก

ได้รู้จักอะไรหลายหลายสิ่ง

การเรียนรู้ด้วยตัวเองนั้นดียิ่ง

ดีกว่าทิ้งปล่อยเวลาผลยผ่านไป

 

ดีใจมากที่ได้ไปแนะแนวน้อง

เป็นการท่องหาประสบการณ์ที่ดีไซร้

ได้รู้จัการทำงานกับเพื่อนใหม่

ทำให้เราได้เข้าใจ การร่วมงาน

 

 

  กลอนประจำตัวม.6 รุ่น5 อะนะ

   
 
ลักษณะเด่นประจำห้อง 6/1
 
นายธวัธหรือ...คนชอบหลอน
เป็นเจ้ากลอนประจำห้องหกทับหนึ่