



มุมเตือนสติ 
คนไม่สู้จะรู้ได้หรือไม่ อนาคตเป็นอย่างไรรู้ด้วยหรือ
หากวันนี้ไม่เร่งทำรีบลงมือ ภายหน้าคืออับจนสิ้นหนทาง
จะคิดทำวันพรุ่งนี้ทำไมเล่า คนอื่นเขาได้ดีหัดดูบ้าง
จงเร่งทำอนาคตไม่เลือนลาง แสงสว่างจะเคียงข้างความตั้งใจ
ไม่มีวันใครทำดีแล้วได้ชั่ว แม้จะนานก็ยังชัวเป็นวิสัย
ทำความดีใครไม่เห็นชั่งประไร รู้คนเดียวอยู่ในใจตนก็พอ
มีความรู้หากใช้บ่อยจะได้ผล ความอดทนหากใช้คล่องไม่ชิบหาย
มีสติก่อนจะทำไม่วอดวาย มีปัญากำลังกายไม่ใช้เลย
ความขยันหมั่นใช้ได้ดีแน่ ความท้อแท้อย่าปล่อยไปอย่างนิ่งเฉย
ความโง่เขลาอย่าเฝ้าเก็บจนชินเคย ความดีเอยจงรีบหาอย่ารีรอ
ความประหยัดต้องเคร่งครัดใช้ให้มาก อย่าคิดอยากทนงตัวมันบัดศรี
อย่าคิดโลภแสวงหาสิ่งไม่ดี จงรีบมีคำสอนพ่อ ความพอเพียง
ทำไม่ได้จะฝืนใจทำไมเล่า จงผ่อนหนักให้เป็นเบาดีกว่าไหม
ค่อยค่อยฝึกค่อยค่อยหัดค่อยทำไป จะรวบรัดฝืนฝ่าไปทำไมกัน
จงนับหนึ่งนับสองไปเรื่อยเรื่อย ถึงจะเฉื่อยช้าไปก็ถึงฝัน
หากข้ามไปนับสิบเลยล้มเหลวพลัน ก็เป็นอันเริ่มหนึ่งใหม่อีกเหมือนเดิม
ทุกทุกอย่างมีขั้นตอนไปสู่ฝัน จงเรียนรู้ตั้งมั่นแสวงเสริม
อยากได้ดีจงใคว่คว้าหาเพิ่มเติม จะคิดเริ่มตอนนี้ไม่สายเลย
คงหมดสวยหากฟ้าไร้ดาวเคียงคู่ คงหดหู่หากปลาไม่มีน้ำ
คงไร้ค่าหากคนหมดพยายาม คงต้องปรามหากบัณฑิตไร้คุณธรรม
คงไม่ดีหากคนรวยหวังแต่ได้ คงไม่ใช่หากจนแล้วยังมัวซ้ำ
คงไม่เหมาะอยากได้ดีไม่คิดทำ คงต้องย้ำหากทำแล้วมันไม่ดี
คงต้องเรียนถ้าอยากมีความรู้ คงต้องดูตัวอย่างที่ไม่บัดศรี
คงต้องหาประสบการณ์เพิ่มทวี คงเหล่านี้ เพื่อตัวเอง ไงเพื่อนเอย

มุมกำลังใจ
ในบางครั้งที่ตัวเราไม่คาดฝัน ตรงจุดนั้นตัวเราอาจเข้าถึง
แต่บางสิ่งที่เราคิดคาดคนึง อาจไม่ถึงจุดหมายตรงปลายทาง
พยายามเท่าใดแค่ไหนเล่า ถึงจะทำให้เราถึงจุดหมาย
บอกตัวเองว่าไม่ยากมากเกินไป คำปลอบใจนี่แหละให้พลัง
ใครว่าฝันนั้นมีทางสิ้นสุด แม้สมุทรขอบฟ้าที่กว่างใหญ่
เปรียบกับฝันมันมีค่าน้อยเกินไป ฝันยิ่งใหญ่กว่าฟ้าจักรวาล
ทำทุกอย่างก็เพื่อความมุ่งหวัง ทุ่มพลังตั้งใจไม่อดสู
แม้ความหวังยังน้อยนิดก็เฝ้าดู เพื่อให้รู้ทำไปแล้วได้อะไร
ไม่มีใครทำอะไรแล้วไม่ท้อ จงมุ่งก่อเพื่อให้เกิดประโยชน์ผล
ตั้งใจบ้างท้อบ้างต้องอดทน เพื่อฝึกฝนให้เป็นคนที่สมบูรณ์
กำลังใจนับแสนที่มอบให้ สู้หนึ่งใจในตนคงไม่ได้
แม้หลายแสนกำลังใจให้มากมาย หากไร้ใจในกายก็อับจน
ทำอะไรไม่ได้ดีเลยสักอย่าง ควรอายบ้างหากเขาว่าไม่เอาไหน
หรือคิดเพียงเสียงอีกาไม่สนใจ เสียงกาไซร้คือหน้าต่างช่องทางเดิน
หลายครั้งที่ชีวิตคิดผิดผิด หลายครั้งที่ชีวิตอยู่ในความฝัน
หลายครั้งที่เอาชีวิตเข้าเดิมพัน หลายครั้งที่สิ่งนั้นไม่ได้มา
มุมผ่อนคลาย
รักอันใดยิ่งใหญ่กว่ารักพ่อ รักอันใดเปรียบเท่าพอรักของแม่
รักอันใดจะเหมือนครูคอยดูแล รักอันใดผูกพันแท้เหมือนเพื่อนเรา
รักกับแฟนแม้เนินนานยังเลิกจาก รักกับกิ๊กถึงง่ายมากใจยังเศร้า
รักกับแฟนคนอื่นเขาเจ็บไม่เบา รักกับคนไม่รักเราเจ็บเท่าตัว
รักคนอื่นให้นึกรักตัวเองบ้าง รักรุ่นน้องเสียงอย่างน่าปวดหัว
รักรุ่นพี่คอยชี้นำเราได้ชัว รักมั่วมั่วไม่คิดกลัวโรค เอดส์ ไง (อิอิ)
ยามที่ฉันนั้นเหงาและเศร้ามาก เป็นยามที่ฉันอยากแต่งกลอนเล่น
อยากให้เพื่อนได้อ่านคลายลำเค็ญ อยากให้เห็นว่าเรานั้นยังใกล้กัน
เพื่อนเคยเหงาเคยเศร้าบ้างไหมหนอ หากเพื่อนเหงาโทรมาล้อเล่นกับฉัน
ฉันจะช่วยคลายเหงาให้หายพลัน จนเพื่อนนั้นสนุกสุขสบาย
แม้ห่างไกลเว็บไซต์นั้นยังเชื่อมต่อ ฉันจะขอส่งกลอนไปไม่ขาดสาย
เพื่อผูกพันเพื่อนกับฉันจนวันตาย ขอเถอะขอช่วยไม่ได้ คือเรื่องเงิน
สิ่งใด ที่คิดไว้ ขอให้ได้ ดั่งใจหวัง
จิตใจ คือพลัง ที่ช่วยสร้าง ให้แข็งแรง
สุขใด ใหญ่กว่ารัก หากอกหัก ต้องเข้มแข็ง
ความรัก ราคาแพง แต่ฉันแบ่ง ขายให้เธอ
อยากบอก ให้รู้ว่า ยังห่วงนะ รักเสมอ
คนเขียน ไม่ได้เพ้อ แต่ละเมอ เขียนขึ้นเอง (555)
ดอกกุหลาบสีแดงสวยเจิดจ้า คงไร้ค่าหากเปรียบกับรักของฉัน
รักฉันมากกว่ากุหลาบดอกละพัน รักฉันนั้นมอบให้เธอได้สบาย
กุหลาบนั้นพอนานวันก็ห่อเหี่ยว แต่รักฉันยังยึดเหนี่ยวเธอไม่หาย
ถึงเวลาต้นกุหลาบมันก็ตาย ต้นรักฉันจะเคียงกายเธอต่อไป
หากวันใดตัวเธอนั้นอ่อนล้า ฉันจะพาเธอไปให้ถึงฝัน
หากวันใดตัวเธอนั้นลืมกัน แต่ตัวฉันจำเธอนั้นได้ขึ้นใจ
เธอรักใครชอบใครไม่เคยว่า ขอให้อย่าอกหักตลอดไซร้
อยากให้เธอเก็บคำว่าห่วงใย ของฉันนั้นตลอดไปนานแสนนาน
เธอรักใครอยากได้ให้คนหา อย่ารีรอคงไม่ช้าก็สมหวัง
ความรักเป็นกำลังใจให้พลัง ทำทุกอย่างสำเร็จได้ด้วยตั้งใจ
หากเธอเหงาเธอเศร้าเธอโดดเดี่ยว ฉันคนนี้ขอยุ่งเกี่ยวช่วยได้ไหม
ไม่ว่าเธอจเสียใจมาจากใคร ฉันคนนี้จะเคียงใกล้คอยดูแล
มุมนี้แค่หวังเล็กๆ
เธอคนนั้นฉันแอบมองอยู่ข้างหลัง เธอสวยทั้งกิริยาวาจาใส
เวลาเห็นเธอแล้วมันอุ่นใ แล้วเมื่อไหร่จะได้นั่งใกล้ใกล้เธอ
เธอรู้ไหมว่าในใจฉันก็คิด แต่มันติดตรงใจเธอไม่ค่อยสน
แอบมองแล้วแอบมองอีกจนสุดทน หากเธอรู้เธอคงบ่น มองทำไม
เมื่อไหร่หนอจะมีคนสนใจบ้าง มันเลือนลางเศร้าสร้อยและหงอยเหงา
หากมีคนเริ่มต้นกับตัวเรา จะขอเฝ้าครองรักตลอดกาล
ได้แค่คิดแอบปลื้มเธอคนนั้น ทุกทุกวันได้มองแล้วก็สดใส
เธอไม่มาขาดเรียนสักวันใด นั่งเรียนไปไร้อารมณ์ที่จะเรียน
แล้วเมื่อไหร่เธอจะมองหาฉันบ้าง หรือว่าฉันนั้งห่างมองไม่เห็น
หรือว่ามันเป็นเรื่องไม่จำเป็น หรือว่าเห็นฉันแล้วน่ารำคาญ
ขอสักวันได้ไหมยิ้มให้ฉัน แค่เพียงวันละนาทีทำได้ไหม
ถือซะว่าช่วยคนอื่นให้ดีใจ ถึงลับหลังคิดยังไงฉันไม่แคร์
มันเป็นช่วงตัดสินใจใช่ไหมเล่า มันเป็นช่วงตัดคนเก่าจริงหรือไม่
มันเป็นช่วงคนใหม่มาเอาใจ ช่วงนี้ไหมที่ต้องเลือกใครสักคน
เธอรู้ไหมว่ามีใครสักคนหนึ่ง เป็นคนซึ่งแอบห่วงใยเธอเสมอ
เธอมีสุขฉันก็สุขกับตัวเธอ แค่เดินผ่านให้ฉันเจอก็ชื่นใจ
ความในใจที่มีใครแอบคิดถึง เป็นคนซึ่งธรรมดาไม่หรูหรา
มีบางสิ่งที่เร้าร้อนในอุรา เพราะไม่กล้าเผยออกมา เพราะอายเธอ
